Bu kapanış dersi yeni bir kural getirmez; C1 düzeyinde ileri Almanca kurmak için kullanılan bütün araçları birbirine bağlayan bir haritadır. Şimdi içselleştirilmesi gereken temel fikir şudur: B2 ile C1 arasındaki fark daha fazla kural bilmek değil, gereken resmîlik, kesinlik ve ton derecesine bağlı olarak aşağı yukarı aynı anlamı ifade eden birkaç mevcut biçim arasında bilinçli seçim yapabilme kapasitesidir. Bir B2 konuşucusu bir şeyi söylemenin tek bir yolunu bilir; bir C1 konuşucusu üç ya da dört yolunu bilir ve bunlar arasından üslup bilinciyle seçer.
Gerçekdışı koşulu ele alalım: temel biçim olan "Wenn ich Zeit hätte, würde ich kommen" diyebilirsiniz ya da wenn'i düşürüp çekimli fiili başa çekerek daha zarif olan "Hätte ich Zeit, käme ich" diyebilirsiniz — bu ikinci seçim, dilin sizi değil sizin dili yönettiğinize dair açık bir üslup sinyalidir. Ya da olasılık ifade etmeyi ele alalım: "man kann das lösen" ile "das lässt sich lösen" ile "das ist zu lösen," aynı fikri farklı resmîlik derecelerinde ifade etmenin üç yolu; bunlara Passiversatzformen (edilgen yerine geçen biçimler) denir ve her biri farklı bir bağlama uygundur.
Bu çeşitlilik betimlemeye de uzanır: iki ayrı cümle olan "Ein Mann schläft. Der Mann liegt auf der Bank" yerine, bir C1 konuşucusu bilgiyi fiilden türetilen bir ortaca katlar — bu, Partizipialattribut'tur: "der schlafende Mann auf der Bank." Bu, bilgiyi tek bir zarif yapıya sıkıştırma yeteneğini gösterir; kısalık ve kesinliğin ikisinin de gerektiği akademik yazıda vazgeçilmez bir beceridir. Cümleleri birbirine bağlama düzeyinde, folglich, darüber hinaus ve hingegen gibi sözcükler, daha önceki düzeylerde öğrenilen daha yalın bağlaçların deshalb ve aber'in yerini alır; altta yatan mantıksal ilişki — sonuç, ekleme ya da karşıtlık — aynıdır, ama üslup düzeyi bir kademe yükselir.
Bu aşamada daha ciddi risk, bu ileri biçimleri bilmemek değil, onları öyle gösterişli ve sürekli biçimde kullanmaktır ki metin bütün doğallığını yitirir; ya da tersi: onları bağlamdan kopuk ezberlemek, öyle ki dilbilgisel olarak doğru ama üslup açısından yersiz görünürler, mithin'i rahat bir sohbette kullanmak gibi. Gerçek C1 yetkinliği, ileri biçime ne zaman sarılacağını ve ne zaman yalın biçimin yeteceğini bilmektir, onu her yerde refleksle kullanmak değil.