وقتی حروف ربطِ پایه مانند weil، aber و dass برایتان ملکهی ذهن شد، سطح B2 مجموعهای از حروف ربطِ دقیقتر را معرفی میکند که روابطِ منطقیِ پیچیده را بیان میکنند — نتیجهی نسبی، جایگزینی، و مقایسهی فرضی — روابطی که حروف ربطِ ساده نمیتوانند در بر بگیرند، و نشانگرِ سبکی بهراستی پیچیده در نوشتار و گفتارِ رسمیاند.
sodass و شکلِ گسترشیافتهاش so...dass، نتیجهای مستقیم را بیان میکنند که از علتی که در جملهوارهی نخست بیان شده جاری میشود. تفاوت میان آنها این است که sodass دو جملهوارهی کامل را بهعنوان یک حرف ربطِ وابستهسازِ واحد به هم پیوند میدهد که فعل را به انتهای جملهواره میراند، در حالی که so...dass میانِ یک صفت یا قید در جملهوارهی نخست و dass در جملهوارهی دوم تقسیم میشود و تأکیدِ قویتری به شدتِ خودِ علت میبخشد، مانند Es ist so kalt, dass ich friere (آنقدر سرد است که یخ میزنم).
جفتِ je...desto (یا je...umso) در توصیفِ تناسبِ مستقیم میان دو متغیر یگانه است — تغییر در یکی، تغییری متناظر در دیگری میآورد. از نظر دستوری، بلافاصله پس از هر دوِ je و desto باید شکلِ برترِ (comparative) صفت یا قید بیاید. فعل پس از je به انتهای جملهوارهی نخست میرود، چون je مانند یک حرف ربطِ وابستهساز رفتار میکند، در حالی که فعل درست پس از desto در جملهوارهی دوم میآید، که مانند یک جملهوارهی اصلی رفتار میکند: Je mehr du lernst, desto besser wirst du (هرچه بیشتر یاد بگیری، بهتر میشوی).
anstatt...zu و statt...zu یک جایگزینِ ردشده را بهنفعِ کنشی که واقعاً انتخاب شده بیان میکنند، و وقتی هر دو جملهواره نهادِ یکسان دارند با یک zu-مصدر به کار میروند، در حالی که ohne...zu غیابِ یک کنشِ همراهِ مورد انتظار را بیان میکند. als ob و als wenn یک مقایسهی غیرواقعی و فرضی را معرفی میکنند، و به همین دلیل همواره پس از خود Konjunktiv II را میطلبند، مانند Er tut, als ob er krank wäre (او چنان رفتار میکند که گویی بیمار است) — حتی اگر نباشد. همین وجهِ التزامیِ اجباری است که als ob را از دیگر حروف ربطِ این درس متمایز میکند.
رایجترین اشتباه رفتارِ یکسان با je و desto از نظر جایگاه فعل است، یعنی راندنِ فعل به انتهای هر دو جملهواره، در حالی که قاعده در واقع دو رفتارِ متفاوت را میطلبد: ترتیبِ واژگانیِ پیرو پس از je، و ترتیبِ واژگانیِ جملهی اصلی پس از desto.