Ke arritur në fund të B1, dhe ky mësim nuk është një pikë e re gramatikore — është një pauzë e qëllimshme për të riorganizuar gjithçka që ke ndërtuar gjatë muajve të fundit në një sistem të vetëm të lidhur. Gjuha nuk mësohet si një grumbull rregullash të veçanta; ajo bëhet e përdorshme vetëm kur ato rregulla lidhen bashkë në një mjet të vetëm që e kap pa u menduar.
Ja forma e udhëtimit: në A1 dhe A2 mësove të përshkruash të tashmen dhe të shkuarën e thjeshtë, dhe të bësh e t'u përgjigjesh pyetjeve bazë. B1 të dha mjete për të shprehur gjëra shumë më abstrakte — gjëra që ende nuk kanë ndodhur por mund të ndodhin (Konjunktiv II), veprime që të ndodhin ty e jo nga ti (Passiv), gjëra që i përkasin dikujt tjetër (Genitiv), një fjali që përshkruan një emër duke ngulitur një fjali tjetër brenda saj (Relativsätze), shkak dhe kundërshti si deshalb dhe obwohl, një ngjarje para një ngjarjeje tjetër të shkuar (Plusquamperfekt), dhe raportimin e asaj që dikush tha pa përsëritur fjalët e tij të sakta (indirekte Rede). Këto nuk janë rregulla të shpërndara — së bashku formojnë aftësinë tënde për të rrëfyer, diskutuar dhe negociuar në situata reale: strehimi, puna, universiteti, ordinanca e mjekut, një intervistë pune.
Provimi Goethe-Zertifikat B1 është ndërtuar pikërisht mbi këtë logjikë. Katër pjesët e tij — Lesen, Hören, Schreiben, Sprechen — nuk testojnë nëse mund të recitosh një rregull të izoluar; ato testojnë nëse mund ta përdorësh atë natyrshëm: të kuptosh një njoftim, të shkruash një email ankese, të planifikosh diçka së bashku me një partner në provimin e të folurit.
Dallimi mes B1 dhe niveleve të mëparshme është se nuk pritet më të jesh i përsosur me çdo rregull — pritet të kuptohesh dhe të jesh mjaftueshëm i rrjedhshëm, sepse ekzaminuesit kërkojnë komunikim efektiv shumë më tepër se zero gabime.
Gabimi më i shpeshtë në këtë fazë është memorizimi i rregullave në letër pa e stërvitur veshin dhe gojën çdo ditë, kështu që nxënësit e dinë një rregull në mënyrë të përsosur me shkrim, por hezitojnë të flasin para një ekzaminuesi ose në rrugë. Zgjidhja: fol çdo ditë, qoftë edhe 15 minuta, derisa këto struktura të kthehen nga njohuri teorike në refleks automatik.