Bir arkadaşınızdan gelmesini istediğinizi, bir grup arkadaşınıza beklemelerini söylediğinizi ya da bir tezgâhtardan yardım istediğinizi düşünün. Tüm bu durumlarda emir kipine ihtiyacınız var — Almancanın birine doğrudan bir şey yapmasını söylemek için kullandığı biçim; bir soru değil, düpedüz bir talimat ya da rica.
Almanca fiili, kiminle konuştuğunuza göre değiştirir, ama belirleyici etken cinsiyet ya da sayı değil — kişiyle ilişkiniz ve normalde onun için kullanacağınız zamirdir. du diye çağıracağınız bir arkadaş mı? ihr diye çağıracağınız bir grup arkadaş mı? Sie ile daha resmî hitap ettiğiniz biri mi? Üç emir biçimi, tam olarak zaten bildiğiniz bu zamirlere karşılık gelir.
Emir kipini kurmak, adımları bildiğinizde basittir. O zamir için şimdiki zaman fiil biçiminden başlayın, sonra zamirin kendisini düşürün. du ile -st ekini de düşürün: du kommst, Komm! olur. ihr ile eki olduğu gibi koruyun: ihr kommt, Kommt! olur. Sie ile fiili Sie ile göründüğü gibi aynen koruyun, ama Sie'yi fiilin önüne değil ardına taşıyın: Sie kommen, Kommen Sie! olur. Şimdiki zamanda kök ünlüsünü değiştiren fiiller (sprechen → du sprichst) bu değişikliği yalnızca du biçiminde korur — Sprich! — ihr ve Sie ise değişmeden kalır.
Hatırlanmaya değer bir nokta: du ve ihr ile zamir tamamen kaybolur — Komm! ve Kommt! dersiniz, asla fiilden önce belirtilmiş bir zamir olmaz. Sie ile ise zamir asla düşürülemez: fiilin hemen ardında kalmalıdır, çünkü fiil biçimi tek başına (kommen) dinleyene kime hitap edildiğini söylemez.
Yaygın bir hata, normal bir bildirim cümlesinde olduğu gibi du'yu fiilin önünde bırakmak (Du kommst!), onu düşürüp fiili ayarlamak yerine (Komm!), ya da Sie biçiminde sözcük dizilişini tersine çevirmeyi unutup doğru olan Kommen Sie! yerine Sie kommen! demektir.