Bir kişiyi ya da şeyi tek bir sıfat yerine tam bir cümleyle anlatmak istediğinizde, "ki", "olan" gibi bir kelimeye başvurursunuz: Orada duran adam benim babamdır. Almancada Relativsatz (ilgi cümlesi) adı verilen çok benzer bir araç vardır; ancak biraz daha kesindir, çünkü ilgi zamiri (relative pronoun) yalnızca nitelediği ismin cinsiyeti ve sayısıyla değil, aynı zamanda ilgi cümlesinin içindeki dilbilgisel rolüyle de belirlenir.
Bu yapıya neden ihtiyacımız var? Çünkü bu seviyede doğal iletişim, konuşmayı kısa, ayrı parçalara bölmek yerine bilgiyi daha uzun, daha akıcı cümlelerde birleştirmeyi gerektirir. "Bir kadın tanıyorum. O kadın Berlin'de yaşıyor" demek yerine, bunları tek zarif bir cümlede birleştirirsiniz: Die Frau, die ich kenne, kommt aus Berlin.
Mekanizma, birbirinden ayrı tutulması gereken iki farklı ilkeye dayanır. Birincisi, ilgi zamirinin cinsiyeti ve sayısı (der/die/das ya da çoğul die), ana cümlede nitelediği isimden alınır — sıradan bir uyum, ismin cinsiyet ve sayısıyla eşleşme. İkincisi, ki çoğu öğrenciyi şaşırtan kısım budur: ilgi zamirinin durumu (Nominativ, Akkusativ, Dativ, Genitiv), ismin ana cümledeki rolüyle hiçbir ilgisi yoktur. O, yalnızca ve yalnızca ilgi cümlesinin içindeki rolüyle belirlenir — orada özne mi? Doğrudan nesne mi? Bir edattan sonra mı geliyor? Neyse ki ilgi zamirlerinin çoğu, iki istisna dışında bildiğimiz belirli tanımlıklarla eşleşir: Dativ çoğulu den değil denen'dir ve Genitiv, eril/nötr için dessen, dişil/çoğul için deren'dir.
İstisnası olmayan bir başka katı kural: çekimli fiil, weil ya da dass ile başlayan herhangi bir yan cümlede olduğu gibi, ilgi cümlesinin de en sonuna gider.
Aklınızda tutmanız gereken temel fikir, bu zamirin sabit, değişmez bir bağlaç olarak kalmak yerine, aynı anda iki bilgi taşıdığıdır — bir yanda cinsiyet/sayı, diğer yanda durum. En yaygın hata, zamirin durumunu ilgi cümlesindeki değil de ismin ana cümledeki rolüne göre seçmektir. Öğrenciler, der ana cümlenin öznesi olduğu için, doğru olan Der Mann, den ich kenne yerine Der Mann, der ich kenne yazar — ama ilgi cümlesinin içinde o, doğrudan nesnedir (onu tanıyorum), bu yüzden Akkusativ olmalıdır: den.