Deri tani ke ndërtuar fjali të thjeshta me një kryefjalë dhe një folje, si der Mann trinkt ("burri pi"). Po sikur të duash të thuash burri pi kafe? Tani hyn një element i ri — kafeja — dhe ai nuk është kryefjala; është gjëja mbi të cilën bie veprimi drejtpërdrejt, kundrinori i drejtë. Në gjermanisht, shprehja e një kundrinori të drejtë kërkon ndryshimin e nyjës der/die/das dhe të disa përemrave që të përputhen me një rasë gramatikore të quajtur Akkusativ.
Pse ka nevojë gjermanishtja fare për këtë ndryshim? Sepse gjermanishtja është një gjuhë me rasa: vetë fjala mbart një sinjal gramatikor për rolin e saj në fjali, i shënuar mbi nyjën para saj. Shumë gjuhë përkundrazi mbështeten kryesisht te rendi i fjalëve dhe konteksti, gjë që mund ta bëjë idenë e një nyje që ndryshon formë të duket e panjohur në fillim.
Lajmi i mirë është se ndryshimi është shumë i kufizuar. Rregulli i artë për t'u mësuar përmendësh: vetëm nyja mashkullore der, dhe të afërmet e saj ein dhe kein, transformohen — duke u bërë den, einen dhe keinen. Gjithçka tjetër — femërorja die, asnjanësja das, dhe shumësi die — mbetet krejtësisht e njëjtë. Kështu thua Ich sehe den Mann sepse Mann është mashkullore dhe nyja e tij ndryshon, por Ich sehe die Frau dhe Ich sehe das Kind mbeten të pandryshuara.
I njëjti ndërrim vlen për përemrat vetorë që zëvendësojnë një emër: ich bëhet mich, du bëhet dich, er bëhet ihn, wir bëhet uns, ndërsa sie dhe es nuk ndryshojnë. Një truk praktik: pyet "kë ose çfarë" (Wen? Was?) rreth foljes — nëse përgjigjja është gjëja mbi të cilën bie veprimi, ajo është në Akkusativ. Mbaj mend gjithashtu se parafjalët durch, für, gegen, ohne, um dhe bis kërkojnë gjithnjë Akkusativ menjëherë pas tyre.
Gabimi më i shpeshtë është të harrosh krejt ta kthesh der në den, duke thënë Ich sehe der Mann në vend të Ich sehe den Mann, sepse duket e çuditshme të ndryshosh një nyjë që ishte e saktë pak çaste më parë si kryefjalë. Vëzhgo vetëm fjalët mashkullore — janë të vetmet që ndryshojnë formë kur bëhen kundrinor.