Para se të mësojmë qoftë edhe një fjalë të vetme, nisemi nga vetë themeli: shkronjat. Gjermanishtja shkruhet me alfabetin latin (të njëjtat shkronja si anglishtja dhe frëngjishtja), dhe ka 26 shkronja, plus katër simbole të veçanta: ä, ö, ü (të quajtura Umlaut) dhe ß (i quajtur Eszett).
Lajmi i mirë: gjermanishtja është një gjuhë që lexohet pothuajse pikërisht ashtu siç shkruhet. Sapo të njohësh tingullin e çdo shkronje dhe çdo kombinimi, mund të shqiptosh çdo fjalë që sheh — edhe nëse nuk e kupton kuptimin e saj. Ja pse ky mësim është çelësi për të gjitha mësimet që pasojnë.
Në këtë mësim do të mësosh: (1) emrin e çdo shkronje dhe si ta thuash kur e drejtshkruan me zë, (2) shkronjat e veçanta ä ö ü ß, (3) kombinimet e rëndësishme të shkronjave si sch, ch, ei dhe ie, të cilat i ngatërrojnë më shumë fillestarët. Ushtrohu duke thënë me zë çdo tingull — shqiptimi arrihet me përsëritje, jo me memorizim.