Kur vendos një mbiemër drejtpërdrejt para një emri në gjermanisht, ai nuk përshtatet vetëm me gjininë e emrit — ai ndryshon gjithashtu sipas rasës gramatikore të emrit, nëse emri është kryefjalë (Nominativ) apo kundrinor i drejtë (Akkusativ), dhe sipas llojit të nyjës që vjen para tij, të gjitha njëherësh.
Pse merret gjermanishtja me këtë? Sepse gjermanishtja është një gjuhë me shumë lakime: renditja e fjalëve në vetvete jo gjithmonë të tregon kush ia bën çfarë kujt — këtë e tregojnë mbaresat. Kur dëgjon der schöne Mann e kupton se Mann është kryefjala; kur dëgjon den schönen Mann e kupton se është kundrinori, edhe nëse pjesa tjetër e fjalisë rirenditet.
Lajmi i mirë në këtë nivel: nuk të duhet ende tabela e plotë (ajo përfshin edhe Dativ dhe Genitiv, që vijnë më vonë) — vetëm dy modele.
Modeli i parë, pas një nyje të shquar (der/die/das): vetë nyja e tregon qartë gjininë dhe rasën, prandaj mbiemrit i mjafton një mbaresë e lehtë, e dobët — kryesisht -e, përveç -en në shumës dhe në Akkusativ mashkullor, meqë den është forma e vetme e nyjës së shquar që ndryshon vërtet aty.
Modeli i dytë, pas një nyje të pashquar (ein/eine): ein-i mashkullor dhe ein-i asnjanës duken njësoj dhe s'japin asnjë shenjë për gjininë vetë. Prandaj mbiemri duhet ta mbajë atë informacion, duke marrë një mbaresë të fortë që imiton sinjalin që mungon: ein schöner Mann (-er i bën jehonë der), ein schönes Kind (-es i bën jehonë das).
Këtu pengohen më shpesh nxënësit: është joshëse t'i trajtosh ein dhe eine si një fjalë të vetme të pandryshueshme dhe të harrosh se mbiemri pas tyre duhet të kompensojë shenjën e munguar të gjinisë te nyja. Një gabim shumë i shpeshtë është të thuash ein schöne Mann, duke kopjuar gabimisht mbaresën femërore të eine, në vend të formës së saktë ein schöner Mann. Rregull praktik: kontrollo nëse vetë nyja e bën të qartë gjininë — kjo të tregon nëse mbaresën e mban nyja apo mbiemri.