Kur do të shtosh informacion përshkrues për një emër që e ke përmendur tashmë, pa nisur një fjali krejt të re më vete, përdor fjalë si "i cili" ose "që/i cili". Në gjermanisht këtë punë e bën një fjali përcaktore (Relativsatz), e cila nis gjithmonë me një përemër lidhor (Relativpronomen) që duket tamam si nyja shquese që tashmë e njeh: der, die, das, die për shumësin.
Zgjedhja e përemrit lidhor të saktë varet nga dy gjëra që duhet t'i kontrollosh çdo herë: së pari, gjinia dhe numri i emrit që po përshkruan (mashkullore, femërore, asnjanëse ose shumës) — kjo përcakton familjen bazë të përemrit, tamam si një nyjë shquese. Së dyti, roli gramatikor i përemrit brenda fjalisë së vet përcaktore: a është ai kryefjala që kryen veprimin (Nominativ), apo kundrina e drejtë të cilës i bëhet veprimi (Akkusativ)?
Në rasën Nominativ, përemri lidhor është ai që kryen veprimin brenda fjalisë së vet: Das ist der Mann, der hier arbeitet. Burri është ai që punon — ai është kryefjala — kështu që përdorim der, tamam si një nyjë shquese e zakonshme.
Në rasën Akkusativ, përemri lidhor është ai të cilit i bëhet veprimi — kundrina: Das ist der Mann, den ich kenne. Unë jam ai që njoh; burri është ai që njihet, kështu që der ndryshon në den, tamam i njëjti ndryshim që ndodh me nyjën shquese në çdo fjali të zakonshme kallëzore që ke mësuar në A1: ich sehe den Mann.
Lajmi i mirë është se ky ndryshim ndodh vetëm me mashkulloren në njëjës: der bëhet den. Die (femërore), das (asnjanëse) dhe die (shumës) mbeten tamam të njëjta qoftë si kryefjalë qoftë si kundrinë — asgjë për t'u shqetësuar aty.
Dy rregulla të tjera për të mbajtur mend: folja në një fjali përcaktore shkon gjithmonë në fund, tamam si në fjalitë me weil dhe dass, dhe fjalia përcaktore ndahet gjithmonë nga fjalia kryesore me presje.
Gabimi më i shpeshtë është përpjekja për të përdorur të njëjtin përemër lidhor (zakonisht der) pavarësisht rolit të tij në fjali, sepse shumë gjuhë përdorin një fjalë të vetme, kryesisht të pandryshueshme për "i cili/që" pa këtë lloj ndryshimi sipas rasës. Pyet gjithmonë: kush e kreu veprimin brenda fjalisë përcaktore? Nëse është vetë emri, kjo është Nominativ. Nëse emrit i bëri veprimin dikush tjetër, kjo është Akkusativ, dhe vetëm te mashkullorja forma do të kalojë nga der te den.