Imagjino që flet për një student: thua "studenti po studion", pastaj më vonë "e njoh studentin". Në shumë gjuhë fjala për "student" mbetet saktësisht e njëjtë pavarësisht rolit që luan në fjali. Gjermanishtja ka një grup të veçantë emrash mashkullorë që sillet shumë ndryshe: vetë emri ndryshon formë në varësi të rolit të tij gramatikor, jo vetëm nyja para tij. Ky grup quhet emra të dobët (schwache Nomen), të qeverisur nga ajo që njihet si lakimi-n (n-Deklination).
Pse ekziston fare kjo rregull? Në gjermanisht, nyja (der, den, dem, des) normalisht mban informacionin për rasën, ndërsa vetë emri mbetet i fiksuar, si te der Mann, den Mann, dem Mann. Por një grup i vjetër emrash, kryesisht që u referohen njerëzve, ruajti një model më të vjetër që i shton një mbaresë vetë emrit për të shënuar rolin e tij, kështu që emri e mban vetë sinjalin e rasës në vend që të mbështetet tërësisht te nyja.
Mekanizmi është i thjeshtë sapo e trajton si një rregull të vetëm: në Nominativ (kryefjalë), emri mbetet i pandryshuar. Në tri rasat e tjera — Akkusativ (kundrinor i drejtë), Dativ (kundrinor i zhdrejtë) dhe Genitiv (zotërim) — duhet t'i shtosh mbaresën -(e)n vetë emrit, përveç ndryshimit të nyjës. Cilët emra e ndjekin këtë? Kryesisht njerëz, profesione dhe kombësi si der Student dhe der Kollege; emra që mbarojnë me -e si der Junge dhe der Kunde; dhe emra të huazuar nga gjuhë të tjera që mbarojnë me -ist, -ent, -ant ose -at, si der Journalist, der Praktikant dhe der Soldat. Der Herr është një rast i veçantë, që merr -n në njëjës dhe -en në shumës.
Një pikë meriton vëmendje shtesë: në Genitiv, emrat e rregullt marrin -s, si te des Mannes, por emrat e dobët marrin -en, kurrë -s — pra është des Studenten, jo des Students, një dallim që i ngatërron shumë nxënës që zbatojnë automatikisht rregullin e rregullt të Genitivit te çdo emër.
Gabimi më i shpeshtë është ndryshimi vetëm i nyjës dhe lënia e vetë emrit pa shënuar, meqë një ndryshim si ky zakonisht prek vetëm fjalët lidhëse, jo formën e emrit. Një nxënës mund të thotë Ich kenne den Student në vend të den Studenten, duke supozuar se vetëm nyja den mjafton për të sinjalizuar kuptimin. Rregulli për të mbajtur mend: sa herë që sheh një emër nga ky grup që nuk është kryefjalë, shto -(e)n menjëherë, pa hezitim.