Shumë gjuhë kanë një shprehje si "sikur" apo "si të" për të përshkruar një krahasim të trilluar — diçka duket, ose dikush sillet, sikur një gjë e caktuar të ishte e vërtetë, edhe pse në fakt nuk është aspak e vërtetë. Pikërisht këtë shprehin als ob dhe als wenn në gjermanisht — dy lidhëza plotësisht sinonime, ku als ob është disi më e zakonshme në të shkruar dhe në ligjërimin formal. Ideja kyçe që duhet kuptuar së pari është se këto fjali gjithmonë përshkruajnë një përshtypje ose pamje të jashtme, ndërsa realiteti themelor është i ndryshëm ose krejt i kundërt; Er tut, als ob er krank wäre do të thotë se ai po shtiret sikur është i sëmurë, ndërsa në realitet nuk është aspak i sëmurë.
Gramatika pas kësaj strukture mbështetet në dy rregulla të lidhura. Së pari, meqë als ob dhe als wenn hyjnë një fjali të nënrenditur, folja e zgjedhuar shtyhet në fund të asaj fjalie, pikërisht si me weil ose dass. Së dyti, dhe më e rëndësishmja, folja duhet të jetë në Konjunktiv II, kurrë në dëftoren e zakonshme, sepse kjo mënyrë sinjalizon se supozimi është joreal — pa të, fjalia humbet kuptimin e vet thelbësor të dallimit të pamjes nga realiteti. Kur përshtypja i përket të tashmes, përdoret Konjunktiv II Präsens (wäre, hätte, ose forma të tjera modale); kur përshtypja i përket diçkaje që duket se ka ndodhur tashmë, përdoret Konjunktiv II Perfekt — hätte ose wäre plus Partizip II — si te Sie spricht, als ob sie ihn nie gekannt hätte.
Ekziston gjithashtu një formë shumë e zakonshme e shkurtuar: ob ose wenn mund të hiqen, duke mbajtur vetëm als, por kjo heqje detyron një ndryshim në renditjen e fjalëve — folja e zgjedhuar kthehet menjëherë pas als, në pozicionin e dytë, si në një fjali kryesore të zakonshme: Er tut, als wäre er krank në vend të Er tut, als ob er krank wäre. Kuptimi është identik; dallimi është thjesht stilistik, mes një versioni më të gjatë e më formal dhe një më të shkurtër e më bisedor.
Gabimi më i shpeshtë i nxënësve është përdorimi i dëftores së zakonshme pas als ob, duke e ngatërruar me një krahasim të thjeshtë përshkrues — kjo ia heq fjalisë krejtësisht kuptimin e synuar, sepse pa Konjunktiv II asgjë nuk e dallon nga një krahasim real. Një gabim tjetër i zakonshëm është harrimi i përmbysjes së foljes kur përdoret als i vetëm, duke prodhuar Er tut, als er krank wäre në vend të formës së saktë Er tut, als wäre er krank.