Ashtu si foljet, një grup i madh mbiemrash gjermanë mbartin një parafjalë të ngulitur që është strukturalisht e lidhur me ta dhe nuk ndryshon; ajo nuk mund të zgjidhet nga logjika ose përkthimi i drejtpërdrejtë, por duhet mësuar përmendsh bashkë me mbiemrin si një njësi e vetme. Ky model quhet Adjektive mit Präpositionen, dhe shfaqet më së shpeshti në ndërtime të tipit sein + mbiemër + parafjalë, ku mbiemri përshkruan një gjendje emocionale ose një qëndrim ndaj një personi ose sendi të caktuar që përmendet më pas nëpërmjet parafjalës.
Për shembull, stolz auf (krenar për) kërkon auf me kallëzoren, zufrieden mit (i kënaqur me) kërkon mit me dhanoren, dhe verliebt in (i dashuruar me) kërkon in me kallëzoren. Nuk ka rregull fonetik ose semantik që të shpjegojë pse gjuha zgjodhi një parafjalë dhe jo një tjetër për një mbiemër të caktuar; caktimi është po aq arbitrar sa shpesh janë zgjedhjet e parafjalëve, ku shprehje thuajse sinonime mund të marrin parafjalë të ndryshme pa një logjikë të rreptë të fshehur.
Në praktikë, këta mbiemra më së shpeshti ndjekin foljen sein, me parafjalën të vendosur drejtpërdrejt pas mbiemrit dhe emrin ose përemrin që vjen në rasën që kërkon parafjala: Ich bin stolz auf dich. Kur ajo që ndjek parafjalën është një fjali e tërë dhe jo një emër, hyjnë në lojë të njëjtat da-/wo- përbërje që përdoren me foljet: Ich bin stolz darauf, dass ich es geschafft habe (Jam krenar që ia dola), në vend që të vendoset një fjali e tërë drejtpërdrejt pas parafjalës.
Disa grupime semantike ndihmojnë me mësimin përmendsh: auf dhe über shpesh çiftohen me emocione si krenaria, zemërimi, trishtimi dhe gëzimi; mit dhe von priren të shënojnë marrëdhënie varësie dhe kënaqësie; an dhe für lidhen me interesin dhe aftësinë. Këto grupime janë ndihmesa për kujtesën, jo rregulla të rrepta.
Gabimi më i zakonshëm te nxënësit është bartja e një parafjale nga gjuha e tyre amtare ose nga anglishtja, duke prodhuar gabime si stolz von në vend të stolz auf, ose harresa e përshtatjes së rasës së emrit sipas asaj që kërkon parafjala, duke përdorur kallëzoren aty ku kërkohet dhanorja ose anasjelltas. Zgjidhja e vetme e besueshme është të mësosh përmendsh çdo mbiemër bashkë me parafjalën dhe rasën e tij si një njësi të pandashme, pikërisht ashtu si mëson fjalorin.