Një fjali kushtore e zakonshme gjermane fillon me lidhëzën wenn, por në regjistrin formal, letrar dhe gazetaresk, wenn mund të hiqet fare dhe kushti të shprehet përmes një lëvizjeje të vetme sintaksore: nxjerrjes së foljes së zgjedhuar në krye të fjalisë, pikërisht ashtu si ndodh në pyetjet me po/jo. Kështu, në vend të Wenn du Zeit hast, komm vorbei, fjalia bëhet Hast du Zeit, komm vorbei. Ky ndërtim nuk ndryshon asgjë në kuptim; ai thjesht ngre nivelin e formalitetit dhe të përpunimit stilistik, dhe është një nga tiparet dalluese të stilit të avancuar të shkruar.
Mekanizmi mbështetet tërësisht te rendi i fjalëve dhe jo te ndonjë lidhëz e re: meqë wenn, si lidhëz nënrenditëse, është ajo që e shtyn foljen në fund të fjalisë së varur, heqja e saj lë një boshllëk që mbushet duke e zhvendosur foljen e zgjedhuar (ose foljen ndihmëse) fare në pozicionin e parë, kështu që fjalia e varur bëhet strukturalisht e njëjtë me një pyetje të veçantë me po/jo — por konteksti, presja dhe fjalia kryesore që pason e bëjnë të qartë se është kusht, jo pyetje. Ky model funksionon nëpër kohë: në të tashmen (Hat er Geld, kauft er es), në Konjunktiv II hipotetik (Wäre ich du, würde ich bleiben) dhe në kushtoren joreale të së shkuarës, e cila e kombinon këtë rend fjalësh me Konjunktiv II der Vergangenheit (Wäre er früher gekommen, hätte er sie getroffen).
Nga ana stilistike, fjalia kryesore ndonjëherë hapet me një so opsional, funksioni i të cilit është të sinjalizojë qartë se ajo që pararendi ishte një kusht dhe jo një pyetje e humbur (Hilft er mir, so helfe ich ihm); ky përdorim anon nga letërsia klasike dhe tekstet tejet formale, ndërsa gazetaria moderne dhe korrespondenca zyrtare zakonisht e heqin dhe e lënë presjen të vetme të ndajë kushtin nga pasoja. Një nga formulat më të përhapura në këtë model është Sollten Sie + Infinitiv, tejet e zakonshme në letrat e korporatave dhe njoftimet zyrtare: Sollten Sie Fragen haben, kontaktieren Sie uns — një alternativë e sjellshme dhe formale ndaj Wenn Sie Fragen haben sollten.
Krahasuar me atë që tashmë e di nga nivelet e mëparshme, ku wenn ishte praktikisht opsioni i vetëm për të formuar një kusht, ky ndërtim nuk përdoret kurrë në bisedën e përditshme të folur — përdorimi i tij në të folurën e rastësishme tingëllon i sforcuar dhe jashtë vendit; shtëpia e tij e natyrshme është shkrimi formal, letrar dhe juridik. Një gabim i zakonshëm te nxënësit e avancuar është përpjekja për ta përdorur këtë rend fjalësh në gjuhën e folur spontane, ose harresa se folja e nxjerrë në krye duhet të jetë folja e zgjedhuar (folja ndihmëse, nëse ka) e jo folja kryesore, gjë që rezulton në fjali që gabimisht nxjerrin përpara Partizip II në vend të foljes ndihmëse hätte/wäre.