Kur dëshiron të flasësh për diçka që nuk ndodhi në të shkuarën dhe të imagjinosh çfarë mund të kishte ndodhur po të kishte qenë ndryshe ndonjë kusht, të duhet një formë që kohët e zakonshme gjermane nuk mund ta ofrojnë — sepse Präteritum dhe Perfekt përshkruajnë atë që në të vërtetë ndodhi, jo atë që thjesht supozohej të ndodhte. Këtë boshllëk e mbush Konjunktiv II der Vergangenheit, forma që folësit vendas përdorin për të shprehur pendesë, qortim, këshillë të vonuar dhe kushte joreale të vendosura në të shkuarën — gjithçka që kapet nga modelet si "sikur të kisha...", "duhej të kisha..." ose "do të kisha...".
Logjika kohore këtu ka rëndësi dhe ndryshon ndjeshëm nga Konjunktiv II i së tashmes. Wenn ich Zeit hätte, würde ich kommen përshkruan një mundësi ende të hapur në të tashmen ose të ardhmen. Wenn ich Zeit gehabt hätte, wäre ich gekommen e mbyll përgjithmonë atë derë: koha ka kaluar, mundësia ka ikur dhe asgjë nuk mund ta ndryshojë rezultatin tani. Ky dallim mes "ende e mundur" dhe "tepër vonë" është thelbi i asaj që e ndan formën e shkuar nga homologia e saj në të tashmen.
Nga ana strukturore, forma ndërtohet gjithmonë nga një folje ndihmëse në Konjunktiv II plus një Partizip II: hätte me shumicën e foljeve, wäre me foljet e lëvizjes ose të ndryshimit të gjendjes (gehen, kommen, werden) dhe me sein e bleiben. Konceptualisht është thjesht Plusquamperfekt (hatte/war + Partizip II) me foljen ndihmëse të kaluar në formën e saj lidhore.
Rasti më i ndërlikuar lind kur është e pranishme një folje modale: në vend të hätte gemusst, gjermanishtja përdor të ashtuquajturin Doppelinfinitiv, ku vetë modalja qëndron në formën e saj të paskajores fare në fund të fjalisë: Ich hätte früher kommen sollen ("Duhej të kisha ardhur më herët, por nuk erdha"). Rendi i fjalëve ndryshon në përputhje me këtë — hätte zë pozicionin e tij normal të dytë ndërsa dy paskajoret (folja kryesore + modalja) lëvizin bashkë në fund të fjalisë.
Kjo çon te gabimi që nxënësit e avancuar bëjnë më shpesh: ngatërrimi i hätte kommen sollen (pendesë për një veprim të shkuar që nuk u krye kurrë) me sollte kommen (këshillë ose detyrim në të tashmen ose të ardhmen, rezultati i të cilit është ende i papërcaktuar). Fjalia e parë të thotë pa mëdyshje se personi nuk erdhi dhe pendohet për këtë; e dyta nuk mbart një mbyllje të tillë kohore. Një gabim i dytë i zakonshëm është përdorimi i würde + Infinitiv II (würde gekommen sein) në vend të formës më të thjeshtë dhe të saktë hätte/wäre + Partizip II — një ndërtim që është i rrallë dhe i panatyrshëm në shkrimin dhe të folurin e kujdesshëm.