Në shumë gjuhë, forma e një emri qëndron e pandryshuar pavarësisht rolit të tij në fjali — rasa mbartet nga rendi i fjalëve ose nga një nyjë paraprijëse, ndërsa trupi i emrit nuk ndryshon kurrë. Shënimi i rasës në gjermanisht zakonisht funksionon në mënyrë të ngjashme: Nominativ, Akkusativ, Dativ dhe Genitiv sinjalizohen kryesisht nga nyja (der, den, dem, des) ndërsa vetë emri mbetet i pandryshuar. Një klasë e veçantë emrash mashkullorë e thyen këtë model: ata nuk ndalen te nyja — vetë emri gjithashtu merr mbaresën -n ose -en në çdo rasë përveç Nominativit njëjës. Ky grup njihet si n-Deklination, ose "emrat e dobët" (schwache Substantive), dhe u shkakton pengesë edhe nxënësve të avancuar pikërisht sepse është i paparashikueshëm në raport me çdo emër tjetër mashkullor.
Nga vijnë këta emra? Shumica u përkasin kategorive të njohura: emra për njerëz dhe profesione që shpesh mbarojnë me -e (der Kollege, der Junge, der Nachbar), kafshë (der Löwe, der Bär, der Affe), kombësi (der Türke, der Franzose) dhe fjalë me origjinë latine ose greke që mbarojnë me prapashtesa si -ist, -ent, -ant ose -at (der Student, der Präsident, der Journalist, der Demokrat). Njohja e këtyre modeleve morfologjike të lejon të parashikosh cili emër i ri do të sillet kështu, pa e mësuar përmendsh secilin veç e veç.
Rregulli i punës, sapo kuptohet, është i thjeshtë: Nominativi njëjës nuk merr mbaresë shtesë (der Student), por Akkusativi, Dativi dhe Genitivi njëjës të gjithë marrin -en (den/dem/des Studenten). Në shumës, këta emra zakonisht sillen si çdo shumës tjetër me -en, kështu që aty nuk ndihet asnjë dallim. Dy të parregullta meritojnë vëmendje të veçantë: der Herr merr vetëm -n në njëjës (den Herrn) por -en në shumës (die Herren); dhe der Name i bashkohet këtij grupi, por shton edhe -s në Genitivin njëjës (des Namens) në vend të vetëm -n — një përjashtim që e ndan me fjalë të lidhura si der Gedanke dhe der Glaube.
Gabimi më i zakonshëm te nxënësit e avancuar është lakimi vetëm i nyjës, duke e lënë vetë emrin të paprekur, duke prodhuar të gabuarat Ich sehe den Student ose Ich helfe dem Nachbar në vend të të saktave Ich sehe den Studenten dhe Ich helfe dem Nachbarn. Harresa e mbaresës -n/-en te vetë emri është zakonisht gjëja e parë që i bie në sy syrit të një provuesi, sepse sinjalizon një mosmarrje të faktit që "dobësia" te këta emra i përket emrit, jo thjesht nyjës që i paraprin.