Bir eylemin ardındaki amacı veya hedefi — "neyin sonucunda" değil, "neyi başarmak için" anlamında "neden" sorusuna yanıt vererek — ifade etmek için Almanca, dilbilgisel olarak birbirinden farklı iki yapı kullanır ve bunlar arasındaki seçim üslupla ilgili değil, tamamen kurala bağlıdır: ana cümlenin öznesinin, hedefi gerçekleştirecek kişiyle aynı mı olduğuna, yoksa hedefin başka birini mi ilgilendirdiğine bağlıdır.
Özne cümlenin her iki bölümünde de aynı olduğunda Almanca um ... zu + mastar yapısını kullanır; bu yapının ikinci bölümünde ne özne ne de çekimli fiil bulunur — yalnızca zu ile başlayan bir mastarla biter: Ich lerne Deutsch, um in Deutschland zu arbeiten ("Almanya'da çalışmak için Almanca öğreniyorum") — öğrenen ve çalışacak olan aynı kişidir.
Özne farklı olduğunda, kendi öznesi ve her Almanca yan cümlede olduğu gibi sona itilmiş çekimli bir fiili bulunan, damit ile başlayan tam bir yan cümle gereklidir: Ich spreche langsam, damit du mich verstehst ("Beni anlaman için yavaş konuşuyorum") — konuşan benim, ama anlama eylemi sana ait.
Öznelerin özdeşliğine dayanan bu katı ayrım, tek bir bağlacın ("öyle ki", "-mek için") öznelerin kim olduğuna bakılmaksızın her iki durumu da kapsadığı birçok dilde yoktur. Almanca ise özneye bağlı olarak cümle yapısını tamamen değiştirmeyi zorunlu kılar; öğrencilerin sıklıkla tam da bu ayrıma takılmasının nedeni budur.
Bir eylemin amacını nedeninden ayırmak da yardımcı olur: weil ve denn "bu neden oldu" sorusuna, onu tetikleyen sebebe yanıt verirken, um...zu ve damit "bu neye yönelik" sorusuna, arzu edilen gelecekteki sonuca yanıt verir. Ich lerne, weil ich muss, "Mecbur olduğum için öğreniyorum" demektir (neden); Ich lerne, um zu bestehen ise "Sınavı geçmek için öğreniyorum" demektir (amaç).
En sık yapılan hata, özneler farklı olmasına rağmen um...zu kullanmaktır; bu da Ich lerne, um meine Eltern stolz zu sein gibi dilbilgisi açısından yanlış bir cümle üretir — yanlıştır, çünkü gurur ebeveynlere aittir, öğrenene değil; doğru biçim damit meine Eltern stolz sind'dir. İkinci sık görülen hata, um cümlesinin sonundaki mastardan önce zu'yu unutmak ya da damit cümlesindeki fiili sona itmek yerine yanlış yere koymaktır.