Birçok dilde bir ismin biçimi, cümledeki rolünden bağımsız olarak sabit kalır — durum (kasus), sözcük dizilişi ya da isimden önce gelen bir artikel aracılığıyla belirtilir, ismin gövdesi ise hiç değişmez. Almanca durum işaretlemesi genellikle benzer biçimde çalışır: Nominativ, Akkusativ, Dativ ve Genitiv, çoğunlukla artikel (der, den, dem, des) aracılığıyla gösterilir, isim ise sabit kalır. Özel bir eril isim sınıfı bu örüntüyü kırar: bunlar artikelde durmaz — ismin kendisi de tekil Nominativ dışındaki her durumda bir -n ya da -en takısı alır. Bu grup n-Deklination (n-çekimi) ya da "zayıf isimler" (schwache Substantive) olarak bilinir ve tam da diğer tüm eril isimlere göre öngörülemez olduğu için ileri düzey öğrencileri bile şaşırtır.
Peki bu isimler nereden gelir? Çoğu tanınabilir kategorilere aittir: sık sık -e ile biten, insan ve meslek bildiren isimler (der Kollege, der Junge, der Nachbar), hayvanlar (der Löwe, der Bär, der Affe), milliyetler (der Türke, der Franzose) ve -ist, -ent, -ant veya -at gibi eklerle biten Latince ya da Yunanca kökenli sözcükler (der Student, der Präsident, der Journalist, der Demokrat). Bu biçimbilimsel örüntüleri tanımak, hangi yeni ismin bu şekilde davranacağını her birini tek tek ezberlemeden önceden kestirmenizi sağlar.
İşleyiş kuralı, bir kez kavrandığında basittir: tekil Nominativ hiçbir ek takı almaz (der Student), ancak tekil Akkusativ, Dativ ve Genitiv'in üçü de -en alır (den/dem/des Studenten). Çoğulda bu isimler genellikle diğer herhangi bir -en çoğulu gibi davranır, bu yüzden orada bir ayrım hissedilmez. İki düzensiz biçim özel dikkat gerektirir: der Herr tekilde yalnızca -n alır (den Herrn) ama çoğulda -en alır (die Herren); der Name ise bu gruba katılır fakat ek olarak tekil Genitiv'de yalnızca -n yerine -s alır (des Namens) — bu, der Gedanke ve der Glaube gibi akraba sözcüklerle paylaştığı bir istisnadır.
İleri düzey öğrenciler arasında en sık görülen hata, yalnızca artikeli çekmek ve ismin kendisini olduğu gibi bırakmaktır; bu da doğru olan Ich sehe den Studenten ve Ich helfe dem Nachbarn yerine yanlış olan Ich sehe den Student veya Ich helfe dem Nachbar biçimlerini üretir. İsmin kendisindeki -n/-en takısını unutmak, genellikle bir sınav görevlisinin gözüne ilk çarpan şeydir; çünkü bu, bu isimlerdeki "zayıflığın" yalnızca ismin önündeki artikele değil, ismin kendisine ait olduğunu kavrayamamayı gösterir.