Sapo mësove se shumica e foljeve e formojnë Perfekt me haben. Por një grup më i vogël foljesh — të përdorura vazhdimisht në të folurit e përditshëm — merr sein në vend të kësaj. Zgjedhja e foljes ndihmëse nuk e ndryshon kuptimin e fjalisë, por nuk është opsionale: zgjidh të gabuarën dhe fjalia bëhet jogramatikore, edhe pse të gjithë prapë do ta kuptojnë çfarë do të thuash.
Kur saktësisht e përdor sein? Ka tre grupe që ia vlen t'i mësosh mirë përmendësh. I pari është foljet e lëvizjes me drejtim — folje që përshkruajnë një lëvizje të vërtetë nga një pikë në tjetrën: gehen (të shkosh në këmbë), fahren (të udhëtosh me mjet), fliegen (të fluturosh), kommen (të vish), laufen, schwimmen. Çelësi është që folja duhet të shprehë një destinacion ose drejtim, jo thjesht lëvizje brenda një vendi; prandaj një folje si tanzen (të kërcesh) normalisht merr haben, sepse kërcimi nuk të zhvendos nga një vend në tjetrin. Grupi i dytë është foljet e ndryshimit të gjendjes — folje që përshkruajnë kalimin e kryefjalës nga një gjendje në një gjendje krejt tjetër: aufstehen (nga gjumi te zgjimi), einschlafen (nga zgjuar te fjetur), werden (të bëhesh), sterben (të vdesësh). Grupi i tretë është një grusht përjashtimesh që thjesht duhen mësuar përmendësh, sepse nuk përshtaten logjikisht me asnjërën nga rregullat e mësipërme: vetë sein (Partizip II: gewesen), bleiben (të qëndrosh) dhe passieren (të ndodhë).
Një provë praktike: para se të përdorësh çdo folje, pyet veten "a e ndryshon kjo vendndodhjen ose gjendjen e kryefjalës?" Nëse po, përdor sein; nëse jo, përdor haben si zakonisht.
Shumë nxënës vijnë nga një gjuhë ku koha e shkuar nuk bën fare dallim mes llojeve të foljeve — një trajtë e vetme e së shkuarës mbulon gjithçka, pa ndarje sipas foljes ndihmëse. Për këtë arsye, dallimi haben/sein është shpesh një nga pikat më të ndërlikuara për t'u përvetësuar, sepse asgjë në gramatikën amtare të nxënësit nuk e përgatit atë; ai vërtet duhet ushtruar dhe mësuar përmendësh si një sistem më vete.
Gabimi më i shpeshtë është përdorimi i haben me foljet e lëvizjes, sepse nxënësi i trajton si çdo folje tjetër të zakonshme, duke prodhuar të gabuarën Ich habe nach Berlin gefahren në vend të së saktës Ich bin nach Berlin gefahren. Mbaj mend: çdo folje lëvizjeje që ndryshon vendndodhjen kërkon sein, pa përjashtim.